**จาก เซี่ยวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า

 

อาฮุย เป็นจอมกระบี่ กระบี่ที่ไม่มีคมของเขา กวัดแกว่งไปทั่วยุทธจักรยากจะหาใครเทียมทาม

ทว่า เค้าหลงงมงายกับสตรีนางหนึ่ง ที่สวยสดงดงามมีเสน่ห์ อย่างไม่ลืมหูลืมตา แม้นางจะทำตัวไม่ดีไม่งามอย่างไร อาฮุยก็ยังหลงอยู่เช่นนั้น

 จนมาวันหนึ่ง .... อาฮุยพลันได้คิด .... และเลิกสนใจนางไปอีกตลอดกาล ......

 

จำได้กระท่อนกระแท่น แต่จริงๆตอนที่อ่านก็ประทับใจตรงชื่อบทนั้น ว่า "พลันได้คิด"

 

เมื่อไหร่คนใกล้ตัวเราจะพลันได้คิดซะทีนะ ........

-------------------------------------------------------------------

บทข้างบนนี่ เป็น Entry ที่แล้ว ที่เขียนมาเมื่อปีก่อน ...

 

จนวันนี้ กลับมาอ่านดูอีกที

 

หรือควรจะเป็นเราเอง ที่ "พลันได้คิด" กันนะ

edit @ 25 Apr 2010 01:12:10 by chiffer

**จาก เซี้ยวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า

 

อาฮุย เป็นจอมกระบี่ กระบี่ที่ไม่มีคมของเขา กวัดแกว่งไปทั่วยุทธจักรยากจะหาใครเทียมทาม

ทว่า เค้าหลงงมงายกับสตรีนางหนึ่ง ที่สวยสดงดงามมีเสน่ห์ อย่างไม่ลืมหูลืมตา แม้นางจะทำตัวไม่ดีไม่งามอย่างไร อาฮุยก็ยังหลงอยู่เช่นนั้น

 จนมาวันหนึ่ง .... อาฮุยพลันได้คิด .... และเลิกสนใจนางไปอีกตลอดกาล ......

 

จำได้กระท่อนกระแท่น แต่จริงๆตอนที่อ่านก็ประทับใจตรงชื่อบทนั้น ว่า "พลันได้คิด"

 

เมื่อไหร่คนใกล้ตัวเราจะพลันได้คิดซะทีนะ ........

edit @ 28 Feb 2009 11:22:25 by chiffer

ณ สถานที่แห่งหนึ่ง

ฝ่ายหนึ่งกำลังก่อสร้างห้องน้ำ

อีกฝ่ายหนึ่งกำลังสร้างปืน

ฝ่ายสร้างห้องน้ำก็สร้างไป

ฝ่ายสร้างปืนก็สร้างไป

วัสดุสีสวยมากมาย ถูกใช้ไปในการสร้าง

ชิ้นแล้วชิ้นเล่า

ฝ่ายสร้างปืน เปลี่ยนใจ ไปสร้างหอคอยสูง

ฝ่ายสร้างห้องน้ำยังคงสร้างต่อไป

วัสดุเริ่มหมดลง

ฝ่ายหอคอยเริ่มเห็นฝ่ายห้องน้ำใช้วัสดุมากหลาย

จ้องแล้วจ้องอีก แล้วก็เริ่มคืบคลานเข้าระยะโจมตี

ฝ่ายห้องน้ำรู้ทัน เหล่ด้วยหางตาแล้วหมุนห้องน้ำไปในมุมที่ปลอดภัย

ว่าแล้ว ฝ่ายห้องน้ำก็ยันขาหลังเข้าที่ท้องของฝ่ายหอคอย

ฝ่ายหอคอยร้องว๊ากแล้วพุ่งเข้าโจมตีพร้อมสองมือตะกุย

ฝ่ายห้องน้ำพลิกตัวกลับ พุ่งเข้าใส่

ยอดยุทธปะทะกัน แค่เห็นประกายดาบก็รู้แพ้รู้ชนะ

พละกำลังเป็นรอง กระบวนท่าเป็นหลัก

ผู้สังเกตการณ์มองเห็นกระจ่างชัด ศึกครั้งนี้คงไม่นาน

ว่าแล้ว คิมก็กัดหลิงเข้าที่ข้อมือหลังจากเข้าคลุกวงในไม่ถึง 5 วิ

จ๊ากกกกกก หลิงร้องไห้ ป๊าดึงแยกสองคนออกจากกัน

.......................

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ต่อให้ชิ้นเลโก้มีจำนวนมากแค่ไหน เมื่อมันหมด ก็จะเกิดการแย่งกันตามเคย ........

......................